Een bruikbare werkinstructie heeft zeven onderdelen: waarom hij bestaat, wat hem in gang zet, wat er nodig is aan gegevens en toegang, de genummerde stappen, de kwaliteitsgrens, de uitzonderingen die bij jou terugkomen, en waaraan je ziet dat het af is. Mist er één, dan komen de vragen alsnog bij jou terecht.
Een werkinstructie zonder eigenaar en zonder herzieningsdatum is binnen een kwartaal onbetrouwbaar. Zet bovenaan een naam en een maand.
De regel die in de praktijk werkt: wie tegen een verouderde stap aanloopt, past hem meteen aan en noteert wat er veranderd is. Niet melden bij de baas, gewoon aanpassen. Anders verzamelt het zich tot een opruimklus die niemand doet.
Minder dan je denkt. Dek de vijf terugkerende taken die de meeste van jouw uren opeten.
Tien goede werkinstructies verslaan veertig verlaten instructies. Het doel is niet volledigheid, het doel is dat de uren terugkomen.
Degene die het werk doet schrijft en werkt bij. Jij bent alleen eigenaar van de kwaliteitsgrens en van de afspraak wanneer iemand bij je aanklopt.
Eén plek, niet vijf. Een map, een wiki of een gedeeld document - welke maakt minder uit dan dat het er maar één is.
De Freedom Scan loopt je week langs, geeft elke taak een van de vier beslissingen en telt de uren die je kunt terugkrijgen. Vijf tot zeven minuten, geen gesprek, geen verkooppraatje achteraf.